ก่อนล้อหมุน

ก่อนล้อหมุน

ผมกับเพื่อนๆ เรามีข้อตกลงกันไว้อย่างว่า ทุกๆปี เราจะต้องหาเวลาไปเที่ยวกันให้ได้สักทริปนึง โดยกำหนดหลักการไว้ง่ายๆ เพื่อรักษาไว้ซึ่งแผนงานความบันเทิงให้เกิดขึ้นจริงตามที่ตกลงกันไว้ มันจึงต้องมีการบริหารจัดการเกิดขึ้นครับ

อันดับแรกก่อนเลยก็คือ การแต่งตั้งหัวหน้าทริป

คือใครล่ะทีนี้ ?

     ไม่ยากครับ ก็ไอ้คนที่แสดงอาการ (อยากไปๆ) มากกว่าใครเพื่อนนี่แหละ มอบให้มันไปจัดการ ส่วนคนที่ “ก็อยากไปๆเหมือนกัน” แต่แสดงออกน้อยกว่า ก็ให้เป็นผู้ช่วยไป จากนั้นจัดแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบกันเป็นงานๆไปครับ ใครไม่ทำโดนด่า ใครช้าโดนกดดัน ส่วนเรื่องกำหนดวันไม่ต้องแล้วครับประเภทที่นัดกันยาวๆ เอาสั้นๆนี่หล่ะไม่เกินยี่สิบวันหนึ่งเดือน เอาที่คนส่วนใหญ่ว่าง เดี๋ยวไอ้พวกที่เหลือที่อิดๆ ออดๆ มันก็จะว่างตามกันมาเอง จะว่าไปมันก็ดูคล้ายกับกฏของแรงโน้มถ่วงเหมือนกันนะครับ คือพอทริปมันเริ่มมีความชัดเจน มองเห็นเป็นรูปเป็นร่าง รู้ว่าใครไปได้ชัวร์ๆ กันแน่แล้ว มันก็จะค่อยๆเกิดเป็นสนามพลังดึงดูดพวกที่เหลือเข้ามาทีละคนๆ สุดท้ายก็ตบเท้าเรียงแถวเข้ามากันจนครบครัน กระทั่งบางครั้งบางคนที่มันติดจริงๆ วินาทีสุดท้ายมันก็สามารถหาทางแก้ไขปัญหาของมันเองได้ จะจับเครื่องบินตามไปทีหลัง หรือหักดิบกับธุระอื่นเอาดื้อๆ ถึงคราวจำเป็นก็ต้องทำ ก็ส่วนใหญ่เขาไปแล้วนี่ครับ จะเดียวดายใต้แสงจันทร์อยู่ลำพังก็กระไรอยู่ ว่าแล้วต่างคนก็ร่วมแรงกันกดดันไอ้คนที่มีปัญหา บางครั้งก็ถึงขนาดต้องข่มขู่ว่า นิ้วที่เสียก็ต้องตัดทิ้งหรือไม่ก็หลอนหลอกมันไปเรื่อยๆทำนองว่า “อยากรู้จัง เวลาที่เพื่อนส่งภาพถ่ายรวมหมู่ในคาราโอเกะมาให้ดู สีหน้าเอ็งตอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูในห้องประชุมจะเป็นยังไงบ้างหนอ?” ไม่ก็ว่า “ทีหลังหากเค้าเอาเรื่องฮาๆมาเล่ากันซ้ำแล้วซ้ำอีก ปีแล้วปีเล่า ก็อย่ามาบ่นเสียดายนะตัวเอง” ฯลฯ แค่นี้ล่ะครับ เดี๋ยวมันก็หาทางเลื่อนประชุมของมันได้…

1425478941-seakrabi2-o

พอจบเรื่องวันเรื่องคน ก็มาถึงเรื่องของการแบ่งงานครับ หัวหน้าทริป นอกจากจ่ายงานแล้ว ก็จะรับหน้าที่เขียนโปรแกรมเดินทางด้วยอีกงานหนึ่ง เอามันให้ยิบเหมือนโปรแกรมทัวร์ไปเลยครับ ดูได้อารมณ์ดี ประเภทที่ลงรายละเอียดการเดินทางเวลานั้น เวลานี้ พร้อมกันที่ประตู 4 สนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินปลายทาง ตีรถบัสเข้าสู่โรงแรม เช็คอิน รับประทานอาหารเช้าแล้วไปเที่ยวที่โน้นที่นี่ บลาๆๆนั่นแหละครับ ดูมีอะไรทำเยอะดี เหมือนมีแผนการ มีระบบ และมีระดับ

   แต่เอาเข้าจริงๆ มันไม่เคยเป็นไปตามไอ้ที่เขียนอยู่บนหน้ากระดาษนั้นหรอกครับ ส่วนมากจะได้แค่รายการหลักๆ สักครึ่งที่เหลือคือปล่อยให้สถานการณ์พาไป เหมือนที่สำนวนจอมยุทธ์เขาว่าเป็น “จอกแหนกลางสายน้ำ ใบไม้แห้งกลางสายลม” หรือถ้าไทยๆก็ว่า “ปล่อยไปตามยถากรรม” นั่นเอง

0_482135289

จากนั้นหัวหน้าทริปก็จะมอบหมายงานตามทฤษฎีการบริหารแบบมืออาชีพครับ คือวางคนให้เหมาะกับงาน แต่ถ้าบังเอิญหันซ้ายแลขวาไม่มีใครเหมาะ มีแต่คนขี้เกียจกันทั้งนั้นก็เอาเถอะครับ เอาแบบที่พอถูพอไถไปได้ไม่เละขนาดทำเอาตกเครื่องบินหรือต้องไปนอนตามวัดตามโบสถ์เป็นพอ อย่าไปคาดหวังอะไรมาก คนแรกเอ็งเอางานจองโรงแรมไป คนที่สองรับผิดชอบงานจองเครื่องบิน รถไฟ เรือเมล์ ไปจนถึงรถราม้าช้าง ส่วนเอ็งในฐานะที่กว้างขวางในย่านที่เราจะไปเที่ยวกัน เอางานด้านคอนเน็คชั่นไป ที่ไหนน่าเที่ยว ที่ไหนเฟี้ยวฟ้าวลึกลับซับซ้อน ที่ไหนถูก ที่ไหนดี ให้จงจัดมา ส่วนเอ็งมีฐานะมั่นคง เพื่อนฝูงวางใจว่าไม่เคยโกงใครสำเร็จ เอ็งเอางานเหรัญญิกไป ส่วนพวกที่เหลือ (ขอ) ความรับผิดชอบของเอ็งนั้นยิ่งใหญ่กว่าสไปเดอร์แมน คือพาตัวเองไปขึ้นเครื่องได้เป็นพอ งานที่เหลือคือไปสร้างความบันเทิง และพาตัวเองกลับบ้านให้รอดปลอดภัย เป็นอันว่าโอเค ครบถ้วนสมบูรณ์ ด้วยกำหนดการที่เร่งรัด แข่งกับเวลา ความขยันตื่นตัวของทีมงานก็จะเพิ่มมากขึ้นเป็นสองเท่าครับ แต่ถึงกระนั้น ก็ยังไม่อาจกล่าวได้ว่า จะเกินหน้าเกินตาอาการตื่นเต้น หรือที่ศัพท์ทางการแพทย์เรียกว่าโรค “เห่อทริปซินโดรม” ไปได้ ชายแท้ๆ แต่แช้ทกันทั้งวันครับทุกท่าน ข้อมูลทั้งพยากรณ์อากาศ พยากรณ์บรรยากาศ หัวเราะกันคิกคักๆจนสองสามวันก่อนไปนี่แทบไม่เป็นอันทำงาน… แต่ทุกอย่างก็ราบรื่นครับ สุดท้ายวันเดินทางก็เดินทางมาถึงจนได้ เครื่องออกวันศุกร์ทุ่มนึง รถติดหรือครับ ไม่มีที่ใดต้องกังวล บ่ายโมง เราก็มาพร้อมหน้าพร้อมตา จัดแจงกักตุนเสบียงสินค้า ดื่มด่ำบรรยากาศและรสชาติของปาร์ตี้ก่อนออกตัวที่จุดนัดพบกันแล้ว เราเรียกกระบวนการตั้งแต่เตรียมการมาจนถึงบรรทัดข้างบนนี้ว่า “ซ็อตแรก” หรือ “ยกแรก” ครับ ซึ่งหมายความว่ายังมีอีกหลายซ็อตหลายยกให้ดูกันยาวๆ เพราะเราไม่คิดแค่ว่า ซ็อตแรกของ “การเดินทาง” จะเริ่มก็ต่อเมื่อเท้าย่ำถึงที่หมายแล้วเท่านั้น

589b21f3e

เพราะในความเป็นจริง เราอาจจะสร้างความสนุกและประทับใจให้กับทริปนั้นๆ กระทั่งกลายเป็น “Talk of the Our” ได้ตั้งแต่ “ก่อนล้อหมุน” แล้วครับ

Shopping Cart

  • No products in the cart.